Wolne

Wiadomo też było, że Lord nie zabrał go ze sobą na wygnanie. Nadona oświadczyła, że nic o tym nie wie i narzekała, że zostawił ją bez grosza przy duszy. Uniwersytet zmienił wcześniejszą decyzję i postanowił jednak dać noworoczny koncert w Bitrze. Na prośbę Vergerina mieli przywieźć egzemplarze Karty, po jednym dla każdego drobnego gospodarza. Zmniejszyło to zapas przechowywany w bibliotece ledwie do kilkunastu egzemplarzy, ale Clisser uznał, że cel jest szczytny. Ponieważ tym razem w programie noworocznego koncertu miała się znaleźć ambitna „Suita o Lądowaniu” Sheledona, w której były wzmianki o Karcie, z pewnością przeczytanie dokumentu pomogłoby słuchaczom lepiej zrozumieć, o co chodzi w tym utworze i w ogóle w całej Karcie. Dzięki temu mieszkańcy Bitry raz na zawsze skończyliby z nieznajomością zapisanych w niej praw. W tej sytuacji, pierwszym punktem obrad Zgromadzenia było zatwierdzenie Vergerina jako Lorda Warowni Bitra. Nie został zobowiązany do przekazania dziedzictwa swym kuzynom, synkom Chalkina i do wyszkolenia ich w zarządzaniu posiadłością, choć sumienie wymagało, by zapewnił im dobrą opiekę, wykształcenie i wprowadził w dorosłe życie. Zwolniono go z przyrzeczenia, że nie może mieć legalnych spadkobierców, więc z wielką ulgą sprowadził do Bitry dziewięcioletniego syna i pięcioletnią córkę. Dał także jasno do zrozumienia, że zamierza pojąć żonę, odpowiednią do roli Pani Warowni. Następnie poproszono Clissera o sprawozdanie z prac nad niezniszczalną, niepodważalną metodą zawiadamiania o Przejściu